มิชชั่นสันติสุขสกลนคร(ทับเวย์)

เทศนากลับสู่สวนเอเดน_นิกร

เทศนากลับสู่สวนเอเดน_นิกร

มุมนี้มีเฮ คำถามคาใจ ถามได้ตอบดีมีรางวัล ( ชุด 3)

11. คริสตจักรอะไรที่ถูกเรียกว่าคริสเตียนเป็นครั้งแรก ( บอกชื่อและข้อพระคัมภีร์ด้วยนะ)

12. ใครคือมิชชันนารีคู่แรกในพระคัมภีร์ใหม่( ตอบชื่อและข้อพระคัมภีร์ด้วยนะ)

13. นี่คือข้อพระคัมภีร์อะไร ที่บอกว่า
ข้าวที่ต้องเกี่ยวนั้นมีมากนักหนา แต่คนงานยังน้อยอยู่

14. นี่คือข้อพระคัมภีร์อะไร

เราบอกท่านทั้งหลายว่า เงยหน้าขึ้นดูนาเถิด ว่าทุ่งนาเหลืองอร่าม ถึงเวลาเกี่ยวแล้ว

15. นี่คือข้อพระคัมภีร์อะไร

เจ้าทั้งหลายจงออกไปทั่วโลก ประกาศข่าวประเสริฐแก่มนุษย์ทุกคน

/// รู้แล้วตอบมาที่ somchitbrid@hotmail.com somchitlove@gmail.com ( 0860287941)

จดหมายข่าวทับเวย์ฉบับที่ 5

จดหมายข่าวมิชชั่นTABWE
( จดหมายฉบับที่5 ประจำเดือนมีนาคม 2009)
TABWE มียอดเงินสนับสนุนคริสตจักรส่งมิชชันนารีไปยังประเทศเพื่อบ้าน ในเดือนมีนาคม2009
เป็นเงินทั้งสิ้นที่มีอยู่ทั้งสิ้น (116369.93 ณ ปัจจุบัน)
2. รายงานงานมิชชั่นของคริสตจักรต่างๆ มกราคม-มีนาคม 2009 คริสตจักรปางศิลาทองได้จัดประชุมมิชชั่นวัน อาทิตย์ที่ 4 ,11,18,25,ในเดือนมกราคม และขอบคุณพระเจ้าสำหรับการจัดงานมิชชั่นที่ปางศิลาทองเสร็จสิ้นด้วยดี และ.ค.จ ห้วยปูแกงวันอาทิตย์ที่ 8 ก.พ 2009 และได้รับรายงานว่าเป็นพระพรมากที่หลายคนได้เข้าใจงานมิชชั่นเพราะบางคนพึ่งจะรู้ว่ามิชชันนารี่คือใครและเขาก็สามารถเป็นได้เช่นกัน สรรเสริญพระเจ้า ส่วน ค.จ สกลนครได้จัดร่วมกันกับศูนย์ประกาศบ้านยางโล้นและได้ท้าทายให้ถวายทรัพย์และถวายตัวเพื่อมิชชั่นและอนุชนและสมาชิกได้ตอบสนองและมีส่วนร่วมเป็นอย่างดี และขอบคุณสำหรับค.จ หนองคายจะจัดประชุมมิชชั่นวันอาทิตย์ที่ 22 ก.พ. 2009 ก็ได้รับการหนุนใจทุกๆคนมาก แต่ส่วน ค.จ สันติสุขร่วมกับ ค.จ สว่างแดนดิน จะจัดประชุมมิชชั่นวันที่28-29มีนาคมนี้ วิทยากร คือ อ. สมชิต แจ้งไพร ขอพี่น้องได้อธิษฐานเผื่อคริสตจักรต่างๆที่กำลังจะจัดงานมิชชั่นในแต่ละแห่งด้วย และขอแจ้งงานมิชชั่นของโรงเรียนพระคริสตธรรมและประชุมรวมคริสตจักรในวันที่ 22 มีนาคมซึ่งพี่น้องแต่ละแห่งมีโอกาสมาร่วมรับพระพรด้วยกัน และได้เสร็จสิ้นแล้วด้วยความราบรื่นและเต็มด้วยพระพรและคำหนุนใจท้าทาย
แนวทางของ TABWE ในการสนับสนุนคริสตจักรเกี่ยวกับเรื่องมิชชั่น คือ
/ TABWE จะเป็นผู้ช่วยสนับสนุนและประสานงานและจัดข้อมูลต่างๆที่เป็นแนวทางในการ
ดำเนินงานมิชชั่น และส่งมิชชันนารี
/ TABWE จะช่วยให้ข้อแนะนำแนวทางต่างๆเกี่ยวกับการจัดประจำวางแผนงานมิชชั่นในเดือน
แห่งพันธกิจมิชชั่น ตลอดจนการให้คำปรึกษาต่างๆ
/ TABWE ได้จัดแบ่งการประสานงานตามกลุ่มภาคต่างๆมีดังนี้
1. อ. ไพรัตน์ ประสิทธิ์นอก ประสานงานคริสตจักรกรุงเทพและปริมณทล
2. อ. สุนทร คำมา ประสานงานทางคริสตจักรภาคเหนือ
3. อ. พรศักดิ์ สุขะจินตนากาญจน์ ประสานงานทางภาคอีสาน
4. อ. สมชิต แจ้งไพร ประสานงาน ภาคตะวันออก ตะวันตก และภาคใต้
4. คำหนุนใจ
จากคำเทศนา ของ อ. Dr. Ebersol ท่านได้แบ่งปันเรื่องคนทำงานอยู่ที่ไหน ( มธ 9:35-38)
และเมื่อพระองค์ทอดพระเนตรเห็นประชาชนก็ทรงสงสารเขา ด้วยเขาถูกรังควานและไร้ที่พึ่งดุจฝูงแกะไม่มีผู้เลี้ยง 37แล้วพระองค์ตรัสกับพวกสาวกของพระองค์ว่า “ข้าวที่ต้องเกี่ยวนั้นมีมากนักหนา แต่คนงานยังน้อยอยู่ 38เหตุนั้นพวกท่านจงอ้อนวอนพระองค์ผู้ทรงเป็นเจ้าของนา ให้ส่งคนงานมาเก็บเกี่ยวพืชผลของพระองค์” ท่านได้หนุนใจและท้าทายสามประการ 1. Compassion คือความเมตตาสงสารคนบาป รักห่วงใยคนบาปที่หลงหาย ที่ต้องการผู้เลี้ยงหรือผู้นำเพราะแกะช่วยตัวเองไม่ได้ พระเจ้าต้องการคนงานที่มีใจเมตตา 2. Contentment คือทำให้พระเจ้าพึงพอใจหรือเป็นที่พอพระทัยของพระเจ้าโดยการจัดลำดับหน้าหลังอย่างถูกต้อง คือ ให้งานประกาศข่าวประเสริฐเป็นอันดับแรกและนำข่าวประเสริญไปให้ทั่วโลก
2. Command คือ การเชื่อฟังและทำตามพระมหาบัญชา เพราะพระเยซูสั่งให้ออกไปประกาศข่าวดีจนถึงสุดปลายแผ่นดินโลก และคนงานพระเจ้าจะส่งจัดเตรียมและเราต้องช่วยกันขอคนงานโดยการวิงวอนอธิษฐานตัวอย่างมิชชันนารีที่บังกาเทศพ่อเธอตายเพราะการข่มเหงและมิชชันนารีได้อธิษฐานขอให้ลูกสาวของเขาเมื่อโตขึ้นจะไปรับใช้ที่บังกลาเทศ และก็เป็นความจริงเมื่อเด็กคนนี้ได้โตขึ้นและเป็นหมอและไปดูงานที่บังกลาเทศและเมื่อเธอกลับมาเธอบอกภาระใจแก่คริสตจักรและมิชชันนารีว่าเธอขอถวายตัวรับใช้พระเจ้ายอมไปเป็นมิชชันนารีที่บังกลาเทศ และเหล่ามิชชันนารีพากันสรรเสริญขอบพระคุณพระเจ้าและเล่าให้เธอฟังถึงคำอธิษฐานในงานศพพ่อของเธอ และเธอคือคนงานที่พระเจ้าทรงจัดเตรียมและส่งมาให้อย่างแท้จริง ดังนั้นเราต้องอธิฐานของคนงาน และพระเจ้าจะส่งคนงานที่มีลักษณะที่พระเจ้าทรงต้องการคือ มีใจเมตตาสงสารคนบาป มีการจัดลำดับหน้าหลังของชีวิตที่พระเจ้าทรงพอพระทัย และการเชื่อฟังยอมทำตามพระมหาบัญชาของพระเจ้า ขอพระเจ้าทรงเตรียมชีวิตของพวกเราเพื่อเป็นคนงานที่มาร่วมเก็บเกี่ยวไร่นาของพระเจ้าด้วยกัน
ขอพระเจ้าทรงโปรดอวยพระพร
# หมายเหตุ: ถ้าท่านมีคำถามและข้อสงสัยโปรดติดต่อเจ้าหน้าที่ทับเวย์
: ถ้าท่านต้องการช่วยสนับสนุนหรือร่วมถวาย โปรดเข้าบัญชีและแจ้ง อ.สุนทร คำมา
( โทร 0870999817)
ชื่อบัญชี ( ออมทรัพย์ หรือ สะสมทรัพย์) ธนาคาร กรุงเทพ สาขา ตลาดสี่มุมเมือง
นาย ไพรัตน์ ประสิทธิ์นอก และ นาย สมชิต แจ้งไพร เลขที่บัญชี 237-2-07025-6

ประวัติและงานของทับเวย์ที่คุณสามารถร่วมรับใช้

ทับเวย์ Tabwe
( THAILAND ASSOCIATION OF BAPTIST FOR WORLD EVEGELISM, INC.)

- ประวัติทับเวย์ ได้เกิดขึ้นจากการเชื่อฟังพระมหาบัญชาของพระเจ้าและเห็นความสำคัญที่จะประกาศข่าวประเสริฐไปจนสุดปลายแผ่นดินโลก และสืบเนื่องจากการได้รับคำสอนเรื่องมิชชั่นและการหนุนใจท้าทายจากมิชชั่นนารีหลายครั้งและยาวนานหลายไป จนได้รับการตอบสนองจากท่ามกลางผู้รับใช้และกลุ่มคริสตจักรและทับเวย์ได้เกิดขึ้นอย่างเป็นทางการในวันที่ 26 ตุลาคม 2007 และมีเจ้าหน้าที่และคณะกรรมการและที่ปรึกษาขององค์การทับเวย์อย่างเป็นทางการ

( ใช้ชุดเดียวกับกลุ่มองค์กรแบ๊บติสต์ร่มพระคุณ )

ประธานขององค์การทับเวย์ ศจ.พรศักดิ์ สุขะจินตนากาญจน์

รองประธาน อ. บัวเรียน ศรีมุกดา

เลขานุการ อ.ไพรัตน์ ประสิทธิ์นอก

เหรัญญิก อ. สุนทร คำมา อ. สมชิต แจ้งไพร

คณะกรรมการ อ. ศักดิ์ชัย ประเทศา อ. วีระศักดิ์ ตู้นิลจินดา อ. ไพรัช เสนากุล

ที่ปรึกษา อ. อาร์ทอินเนียน อ. ดอน แครฟ อ. ชาลลีโฮมส์ อ. เกียรติศักดิ์ ศิริพนาดร

แนวทางการดำเนินงานและเป้าหมายของทับเวย์
แนวทางของ TABWE ในการสนับสนุนคริสตจักรเกี่ยวกับเรื่องมิชชั่น คือ
/ TABWE จะเป็นผู้ช่วยสนับสนุนและประสานงานและจัดข้อมูลต่างๆที่เป็นแนวทางในการ
ดำเนินงานมิชชั่น และส่งมิชชันนารี
/ TABWE จะช่วยให้ข้อแนะนำแนวทางต่างๆเกี่ยวกับการจัดประจำวางแผนงานมิชชั่นในเดือน
แห่งพันธกิจมิชชั่น ตลอดจนการให้คำปรึกษาต่างๆ
/ TABWE ได้จัดแบ่งการประสานงานตามกลุ่มภาคต่างๆมีดังนี้
1. อ. ไพรัตน์ ประสิทธิ์นอก ประสานงานคริสตจักรกรุงเทพและปริมณทล
2. อ. สุนทร คำมา ประสานงานทางคริสตจักรภาคเหนือ
3. อ. พรศักดิ์ สุขะจินตนากาญจน์ ประสานงานทางภาคอีสาน
4. อ. สมชิต แจ้งไพร ประสานงาน ภาคตะวันออก ตะวันตก และภาคใต้
สารอธิษฐานสำหรับทับเวย์
1.การทำงานของคณะกรรมการทับเวย์
2.การทรงนำและจัดเตรียมคนที่จะเป็นมิชชันนารี ( บุคลากร)
3.การทรงนำให้ไปประเทศอะไร หรือ ที่ไหน
4.การมีส่วนร่วมและสนับสนุนท่ามกลางผู้เชื่อในคริสตจักร

สิ่งที่ท่านสามารถช่วยและทำได้เดี๋ยวนี้
1. การสนับสนุนด้วยคำอธิษฐานเผื่อ
2. การสนับสนุนด้วยกำลังทรัพย์ ( การถวาย )
3. การสนับสนุนร่วมมือในการดำเนินงานทับเวย์
4. การฟังพระสุเสียงของพระเจ้า ( ฟังเสียงเรียกของพระเจ้า ) พระเจ้าอาจกำลังเรียกท่าน
# หมายเหตุ: ถ้าท่านมีคำถามและข้อสงสัยโปรดติดต่อเจ้าหน้าที่ทับเวย์
: ถ้าท่านต้องการช่วยสนับสนุนหรือร่วมถวาย โปรดเข้าบัญชีและแจ้ง อ.สุนทร คำมา
( โทร 0870999817)
ชื่อบัญชี ( ออมทรัพย์ หรือ สะสมทรัพย์) ธนาคาร กรุงเทพ สาขา ตลาดสี่มุมเมือง
นาย ไพรัตน์ ประสิทธิ์นอก และ นาย สมชิต แจ้งไพร เลขที่บัญชี 237-2-07025-6
พระเยซูจึงเสด็จเข้ามาใกล้แล้วตรัสกับเขาว่า “ฤทธานุภาพทั้งสิ้นในสวรรค์ก็ดี ในแผ่นดินโลกก็ดีทรงมอบไว้แก่เราแล้ว 19เหตุฉะนั้นเจ้าทั้งหลายจงออกไปสั่งสอนชนทุกชาติ ให้เป็นสาวกของเรา ให้รับบัพติศมาในพระนามแห่งพระบิดา พระบุตรและพระวิญญาณบริสุทธิ์ 20สอนเขาให้ถือรักษาสิ่งสารพัดซึ่งเราได้สั่งพวกเจ้าไว้ นี่แหละเราจะอยู่กับเจ้าทั้งหลายเสมอไป จนกว่าจะสิ้นยุค”


ขอพระเจ้าทรงโปรดอวยพระพรท่านทั้งหลาย

ชีวิตที่เลือกได้

เทศนา อ.สมชิต แจ้งไพร
- จุดประสงค์ .......ให้คริสเตียนฉลาดเลือกและมั่นใจในชีวิตหลังความตายจริงๆ
- บทเรียนจากชีวิตของเศรษฐีและลาซารัส ลก.16.19-31
- คำนำ...... ชีวิตของทุกคนเป็นชีวิตที่เลือกได้ แต่มีบางสิ่งที่เลือกไม่ได้
เช่น เกิดเป็นชายหรือหญิง เกิดมาในเชื้อชาติ สีผิว ร่างกาย พ่อแม่ พี่น้อง แต่สิ่งที่เราเลือกได้และกำหนดได้ คือ จะเป็นคนดี ทำความดี เป็นคนฉลาด เก่ง ขยัน จน รวย และหน้าตา หุ่น เสื้อผ้า ตบแต่งได้ และมีบทเรียนจากชีวิตของเศรษฐีและลาซารัส ที่เหมือนกันแต่มีบางสิ่งที่ไม่เหมือนกัน เพราะการเลือกตัดสินใจ เกี่ยวกับ ความเชื่อ การเลือก และการให้ความสำคัญที่แตกต่างกัน
- เรื่อง ....... ชีวิตที่เลือกได้ ( ลก 16.19-31)
/// ชีวิตที่เลือกได้ เป็นชีวิตที่ดีกว่า มั่นคง ปลอดภัย และเลือกเอาสิ่งที่ดีที่สุดให้กับชีวิตของเราเอง
/// ชีวิตของลาซารัสกับเศรษฐีมีอะไรที่เหมือนกัน และมีอะไรที่ต่างกัน อย่างไร
1. มีชีวิตฝ่ายร่างกายเหมือนกัน ข.22 ปญจ 9.5
- คือ มีความต้องการเหมือนกัน คือ ปัจจัยสี่ อาหาร เสื้อผ้า ยารักษาโรค และที่อยู่อาศัย อื่นๆ
และเศรษฐี ก็ต้องกินเหมือนกัน หนาวเหมือนกัน เหนื่อยเหมือนกัน ต้องการสุขภาพดีเหมือนกัน
ต้องการความสะดวกสบายและความสุขเหมือนกัน ต้องการความรักเอาใจใส่เหมือนกัน และต้องการ ความมั่นคงปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินเหมือนกัน ( ลาซารัสก็ต้องการเหมือนกัน)
2. มีชีวิตในโลกนี้ชั่วคราวเหมือนกัน ข.22 ปญจ 9.5
- คือ ต้องตายเหมือนกัน ไม่มีใครอยู่ยงคงกระพันธ์ ไม่ว่าคนจนหรือรวย ดีหรือเลว ฉลาดหรือโง่ เด็กหรือผู้ใหญ่ คนอ้วนหรือคนผอม คนผมสีดำหรือ แดง เหลือง ชนชาติไหนๆ ก็ต้องเผชิญกับความตาย ตามที่ท่านซาโลมอน หรือปัญญาจารย์กล่าวไว้ 9.2-5 เคราะห์อันเดียวกันตกแก่คนทั้งปวงเหมือนกันหมด คือตกแก่คนชอบธรรมและคนอธรรม ตกแก่คนดี ตกแก่คนสะอาดและคนที่มีมลทิน ตกแก่ผู้ที่ถวายสัตวบูชา และแก่ผู้ที่ไม่ถวายสัตวบูชา ตกแก่คนดีอย่างไร ก็ตกแก่คนบาปอย่างนั้น ตกแก่คนสาบานอย่างไร ก็ตกแก่คนไม่กล้าสาบานอย่างนั้น 3นี่แหละเป็นสิ่งสามานย์ ที่มีอยู่ในบรรดาการที่บังเกิดขึ้นภายใต้ดวงอาทิตย์ คือว่ามีเคราะห์อันเดียวกันที่ตกแก่คนทั้งปวง เออ จิตใจของมนุษย์ก็เต็มไปด้วยความชั่วและความบ้าบออยู่ ในใจของเขาเมื่อมีชีวิตและต่อจากนั้น เขาก็ไปอยู่กับคนตาย 4ส่วนคนใดที่มั่วสุมอยู่กับคนที่มีชีวิต คนนั้นก็มีความหวังใจได้ ด้วยว่าสุนัขที่เป็นก็ยังดีกว่าสิงห์ที่ตายแล้ว 5เพราะว่าคนเป็นย่อมรู้ว่าเขาเองคงจะตาย แต่คนตายแล้วก็ไม่รู้อะไรเลย เขาหาได้รับรางวัลอีกไม่ ด้วยว่าใครๆก็พากันลืมเขาเสียหมด
( 2:16) ข้าพเจ้าจึงรำพึงว่า “เคราะห์กรรมอันใดเกิดแก่คนเขลาฉันใด ก็คงจะเกิดกับตัวข้าพเจ้าฉันนั้น ถ้ากระนั้นแล้วข้าพเจ้าจะมีสติปัญญามากมายทำไมเล่า” ข้าพเจ้าจึงรำพึงว่าเรื่องนี้ก็อนิจจังเหมือนกัน 16เพราะไม่มีใครระลึกถึงคนมีสติปัญญาเช่น เดียวกับคนเขลา ด้วยเห็นว่าในอนาคตก็ลืมกันไปหมดแล้ว พุทโธ่ คนมีสติปัญญาก็ตายเหมือนคนเขลา
- คือ ทุกคนต้องตายเพราะ สังขาร หรือ เพราะบาป เนื่องจากการไม่เชื่อฟังของมนุษย์คู่แรก
คืออาดัมและเอวา ( ปฐมกาล 2:15-17 ) พระเจ้าจึงทรงให้มนุษย์นั้นอยู่ในสวนเอเดน ให้ทำและรักษาสวน 16พระเจ้าจึงทรงบัญชาแก่มนุษย์นั้นว่า “บรรดาผลไม้ทุกอย่างในสวนนี้ เจ้ากินได้ทั้งหมด 17เว้นแต่ต้นไม้แห่งความสำนึกในความดีและความชั่ว ผลของต้นไม้นั้นอย่ากิน เพราะในวันใดที่เจ้าขืนกิน เจ้าจะต้องตายแน่” ( โรม 5:12 )เหตุฉะนั้น เช่นเดียวกับที่บาปได้เข้ามาในโลกเพราะคนๆเดียว และความตายก็เกิดมาเพราะบาปนั้น และความตายก็ได้แผ่ไปถึงมวลมนุษย์ทุกคน เพราะมนุษย์ทุกคนทำบาป ( โรม 3.23 ) เพราะว่าทุกคนทำบาป และเสื่อมจากพระสิริของพระเจ้า ( ปัญญาจารย์ 7:20)แน่ทีเดียวไม่มีคนชอบธรรมสักคนเดียวบนแผ่นดินโลก ที่ได้ประพฤติล้วนแต่ความดี และไม่กระทำบาปเลย
( โรม 6:23)เพราะว่าค่าจ้างของความบาปคือความตาย แต่ของประทานจากพระเจ้าคือชีวิตนิรันดร์ในพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา

/// ชีวิตของเศรษฐีและลาซารัสต้องเผชิญชะตากรรมเหมือนกัน คือ มีความต้องการปัจจัยของชีวิตเหมือนกัน
และต้องประสบกับความตายเหมือนกันเพราะเป็นคนบาป จากอาดัมและเอวาเป็นธรรมชาติบาป และแม้
เขาทั้งสองก็ต้องการ ความมั่นคงปลอดภัยในชีวิตเหมือนกัน ต้องการความสุขเหมือนกัน แต่ความสุขแท้
อยู่กับคนที่ คิดได้ คิดเป็น และ เข้าใจสัจจะธรรมของชีวิต ( แม้ชีวิตของเศรษฐีจะดูเหมือนต่างกันราวฟ้ากับดิน ) แต่คนที่ฉลาดเลือก และยอมรับในสิ่งที่ตนเองมีอยู่ และเป็นอยู่ก็จะพบความสุขได้เช่นกัน
เช่น ตัวอย่างเรื่องพระราชาที่ต้องการความสุข กับชายยากจน มีพระราชาองค์หนึ่งที่แสวงหาความสุขและไม่พบ จึงไปถามชายผู้รอบรู้คนหนึ่งจึงบอกว่าต้องไปหาเสื้อแห่งความสุขให้เจอและเอามาสวมใส่จึงจะมีความสุขได้ และทหารก็ออกตามหาเสื้อแห่งความสุขวันแล้ววันเล่าปีแล้วปีเล่าก็ไม่พบ จนอยู่มาวันหนึ่งก็ได้ยินเสียงของชายคนหนึ่งพูดออกมาจากกระท่อมล้างเก่าๆทรุดโทรม จึงรีบพังเข้าไปก็พบชายคนนั้นนอนอยู่และป่วยเกือบจะตายแต่ยังมีความสุขกับชีวิตได้
/// และชีวิตของเศรษฐีและลาซารัส อาจมีมุมแห่งความสุขไม่เหมือนกัน และ แนวทางก็ต่างกัน
เช่น เศรษฐีอาจบ่นว่าพรุ่งนี้จะกินอาหารอะไรดีเพราะมีมากจนเลือกไม่ถูก แต่ลาซารัสก็คงจะคิดว่าพรุ่งนี้จะกินอะไรเพราะไม่มีอะไรให้เลือกและให้กิน และเศรษฐีก็จะคิดว่าพรุ่งนี้จะใส่เสื้อสีอะไรแบบไหน แต่สำหรับลาซารัสก็คงคิดว่าพรุ่งนี้จะหาเสื้อที่ไหนใส่เพื่อความอบอุ่นของร่างกาย
/// พี่น้องที่รักบทเรียนจากชีวิตของเศรษฐีและลาซารัสให้ข้อคิดและเตือนสติอะไรบ้าง เรากำลังมีชีวิตเหมือนเศรษฐี หรือต้องเป้าและใฝ่ฝันร่ำรวยเหมือนเศรษฐี หรือ คิดเหมือนเปาโล พอใจในสิ่งที่พระเจ้าทรงให้
( ฟีลิปปี 4:11-13 ) ข้าพเจ้าไม่ได้บ่นถึงเรื่องความขัดสน เพราะข้าพเจ้าจะมีฐานะอย่างไรก็ตาม ข้าพเจ้าก็เรียนรู้แล้วที่จะพอใจอยู่อย่างนั้น 12ข้าพเจ้ารู้จักที่จะเผชิญกับความตกต่ำ และรู้จักที่จะเผชิญกับความอุดมสมบูรณ์ ไม่ว่าในกรณีใดๆ ข้าพเจ้ารู้จักเคล็ดลับที่จะเผชิญกับความอิ่มท้องและความอดอยาก ความสมบูรณ์พูนสุข และความขัดสน 13ข้าพเจ้าผจญทุกสิ่งได้ โดยพระองค์ผู้ทรงเสริมกำลังข้าพเจ้า
( ฟีลิปปี 3: 7-8)แต่ว่าสิ่งใดที่เคยเป็นคุณประโยชน์แก่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าถือว่าสิ่งนั้นไร้ประโยชน์แล้ว เพื่อเห็นแก่พระคริสต์ 8ที่จริงข้าพเจ้าถือว่าสิ่งสารพัดไร้ประโยชน์ เพราะเห็นแก่ความประเสริฐแห่งความรู้ถึงพระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้า เพราะเหตุพระองค์ ข้าพเจ้าจึงได้ยอมสละสิ่งสารพัด และถือว่าสิ่งเหล่านั้นเป็นเหมือนหยากเยื่อเพื่อข้าพเจ้าจะได้พระคริสต์ 9
/// จงคิดได้ คิดเป็น และเข้าใจสัจจะธรรมของชีวิต คือ เรามีร่างกายเหมือนกัน และเราต้องเผชิญความตายเหมือนกัน และขอให้รู้ว่า ชีวิตของเรามีค่ามากในสายพระเนตรของพระเจ้า ไม่ว่าจะยากดีมีใจ เช่น พระเยซูทรงสอนเรื่องแกะหายหนึ่งตัวและละแกะเก้าสิบเก้าไปหาแกะเพียงตัวเดียว คนเดียวมีค่ายิ่งกว่าโลกนี้ทั้งใบ
/// ท่านปัญญาจารย์ได้กล่าวไว้ว่า ชีวิตควรฉลาดเลือก และเข้าใจสัจจะธรรมชีวิต และให้คิดถึงชีวิตสำคัญมาก ( ปญจ. 7:1-5 ) ชื่อเสียงดีก็ประเสริฐกว่าน้ำมันหอมอย่าง วิเศษ และวันตายก็ดีกว่าวันเกิด 2ไปยังเรือนที่มีการไว้ทุกข์ ก็ดีกว่าไปยังเรือนที่มีการเลี้ยงกัน เพราะนั่นเป็นวาระสุดท้ายของมนุษย์ทั้งปวง และผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่จะเอาเหตุการณ์นั้นใส่ไว้ในใจ 3ความโศกเศร้าก็ดีกว่าการหัวเราะ เพราะความโศกเศร้าในใบหน้า ทำให้จิตใจยินดี 4จิตใจของคนที่มีสติปัญญา ย่อมอยู่ในเรือนที่มีความโศกเศร้า แต่จิตใจของคนเขลา ย่อมอยู่ในเรือนที่มีการสนุกสนาน 5ฟังคำตำหนิของคนที่มีสติปัญญา ยังดีกว่าฟังเพลงของคนเขลา

3. มีชีวิตหลังความตายเหมือนกัน หรือ มีชีวิตฝ่ายจิตวิญญาณเหมือนกัน
- คือ ต้องเผชิญกับชีวิตหลังตายเหมือนกัน ไม่ใช่ดับสูญ หรือ ไม่มีชีวิตฝ่ายวิญญาณ
ตามความเชื่อของบางศาสนา และ วิทยาศาสตร์ไม่เชื่อเรื่องชีวิตหลังความตาย
- คือ ไม่มีโอกาสกลับมาเวียนว่ายตายเกิด อีก ( ฮบ 9:27 )
มีข้อกำหนดสำหรับมนุษย์ไว้แล้วว่าจะตายครั้งเดียว และหลังจากนั้นก็จะมีการพิพากษาฉันใด
- ต้องการความรอดเหมือนกัน
- ต้องการพระผู้ช่วยให้รอดเหมือนกัน
/// สิ่งทีต่างกันของเศรษฐีกับลาซารัส คือ ความรอด นรก สวรรค์ ทรมาน มีความสุข
/// สิ่งที่เกิดขึ้นกับเศรษฐีและลาซารัสเป็นผลจากความเชื่อ และการเลือก การตัดสินใจ
เศรษฐี เลือกอะไร เชื่ออะไร เชื่ออย่างไร ลาซารัส เลือกอะไร เชื่ออะไร เชื่ออย่างไร
1. เชื่อในพระเจ้าตามพ่อแม่บรรพบุรุษ 1. เชื่อเป็นส่วนตัวไม่ได้ตามใคร
2. ถือว่าตนเองเป็นลูกหลานอับราฮัม 2. ถือว่าตนเองเป็นลูกหลานอับราฮัม
3. เชื่อพระเจ้าเป็นเพียงศาสนา 3. เชื่อพระเจ้าเป็นบุคคล
4. ไม่เชื่อ ไม่ยอมรับพระเยซูเป็นพระผู้ไถ่ 4.เชื่อพระเยซูเป็นพระเจ้าพระผู้ไถ่
5. เชื่อในพระเจ้าแต่ไม่เชื่อพระเยซู 5. เชื่อในพระเจ้าและพระเยซูเป็นอันเดียวกัน
6. เชื่อ แต่ไม่รับเชื่อ 6. เชื่อและรับเชื่อ
/// การเลือก /// การเลือก
- เลือกชีวิตนี้ ไม่สนใจโลกหน้า - เลือกโลกหน้าและเตรียมตั้งแต่ชีวิตนี้
/// เบื้องหลังของทั้งสอง
เชื่อในพระเจ้า เป็นคนยิว เป็นลูกหลานอับราฮัม เชื่อพระคัมภีร์ รู้จักโมเสส และผู้เผยพระวจนะ เหมือนกัน
และแน่นอนพระเจ้าทรงหยิบยื่นโอกาสให้เหมือนกัน ที่จะได้รู้ ได้ยิน ข่าวประเสริฐเรื่องพระเยซู แต่ขึ้นอยู่กับ การเลือกและการตัดสินใจ และความเชื่อส่วนบุคคล เพราะพระเจ้าต้องหารให้ทุกคนรอด ( ปญจ.9:11)ข้าพเจ้าได้เห็นภายใต้ดวงอาทิตย์อีกว่า คนเร็วไม่ชนะในการวิ่งแข่งเสมอไป หรือฝ่ายมีกำลังไม่ชนะสงครามเสมอไป หรือคนฉลาดไม่รับประทานเสมอไป หรือคนมีความเข้าใจไม่ร่ำรวยเสมอไป หรือผู้ที่เชี่ยวชาญไม่ได้รับความโปรดปรานเสมอไป แต่วาระและโอกาสมีมาถึงเขาทุกคน
( 2ปต3:9) องค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ได้ทรงเฉื่อยช้าในเรื่องพระสัญญาของพระองค์ ตามที่บางคนคิดนั้น แต่พระองค์ได้ทรงอดกลั้นพระทัยไว้ เพราะเห็นแก่ท่านทั้งหลายมาช้านาน พระองค์ไม่ทรงประสงค์ที่จะให้ผู้หนึ่งผู้ใดพินาศเลย แต่ทรงปรารถนาที่จะให้คนทั้งปวงกลับใจเสียใหม่
/// บทเรียนจากชีวิตของเศรษฐีและลาซารัส เป็นภาพของเราเองในอนาคตที่เราเลือกได้ เตรียมได้
ทำไมเศรษฐีจึงไม่ได้รับความรอด เพราะขึ้นอยู่กับความเชื่อการกลับใจบังเกิดใหม่ของเขา
เช่น มีชาวยิวมากมายที่คิดว่าตนเองไม่ต้องกลับใจบังเกิดใหม่ เหมือน นิโคเดมัส ( ยน 3: 3-5) พระเยซูตรัสตอบเขาว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ถ้าผู้ใดไม่ได้บังเกิดใหม่(หรือ จากเบื้องบน) ผู้นั้นจะเห็นแผ่นดินของพระเจ้าไม่ได้” 4นิโคเดมัสทูลพระองค์ว่า “คนชราแล้วจะบังเกิดใหม่อย่างไรได้ จะเข้าในครรภ์มารดาครั้งที่สองและบังเกิดใหม่ได้หรือ” 5พระเยซูตรัสว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ถ้าผู้ใดไม่ได้บังเกิดใหม่จากน้ำและพระวิญญาณ ผู้นั้นจะเข้าในแผ่นดินของพระเจ้าไม่ได้ 6ซึ่งบังเกิดจากเนื้อหนังก็เป็นเนื้อหนัง และซึ่งบังเกิดจากพระวิญญาณก็เป็นวิญญาณ คือ การเกิดจากพ่อแม่ เชื้อชาติ ไม่เกี่ยวกับฝ่ายวิญญาณ

และชาวยิวมักมีความคิดว่าตนเองไม่ใช่คนบาป เพราะคนบาปคือพวกต่างชาติและคนพิกาล ( ยน. 9: 1-3)
เมื่อพระองค์เสด็จดำเนินไปนั้น ทรงเห็นชายคนหนึ่งตาบอดแต่กำเนิด 2และพวกสาวกของพระองค์ทูลถามพระองค์ว่า “พระอาจารย์เจ้าข้า ใครได้ทำผิดบาป ชายคนนี้หรือบิดามารดาของเขา เขาจึงเกิดมาตาบอด” 3พระเยซูตรัสตอบว่า “มิใช่ว่าชายคนนี้หรือบิดามารดาของเขาได้ทำบาป แต่เขาเกิดมาตาบอด เพื่อให้พระราชกิจของพระเจ้าปรากฏในตัวเขา และบางครังพวกฟารีสีก็ไม่ยอมรับว่าตนเองเป็นคนบาป
( ยน.9: 39-41)พระเยซูตรัสว่า “เราเข้ามาในโลกเพื่อแก่การพิพากษา เพื่อให้คนทั้งหลายที่มองไม่เห็นกลับมองเห็น และคนที่มองเห็นกลับตาบอด” 40เมื่อพวกฟาริสีที่อยู่ใกล้พระองค์ได้ยินอย่างนั้น จึงกล่าวแก่พระองค์ว่า “เราตาบอดด้วยหรือ” 41พระเยซูตรัสกับเขาว่า “ถ้าพวกท่านตาบอดพวกท่านก็จะไม่มีความผิดบาป แต่บัดนี้ท่านพูดว่า 'เรามองเห็น' เหตุฉะนั้นความผิดบาปของท่านจึงยังมีอยู่
และชาวยิวและคนรวยมักคิดว่าตนเอง เป็นคนดี ทำดี ทำทานเยอะจึงทำให้ได้ความรอด เช่นท่านเศรษฐีหนุ่มคนหนึ่ง (มธ.19:16 ) ดูเถิด มีคนหนึ่งมาทูลพระองค์ว่า “ท่านอาจารย์ ข้าพเจ้าจะต้องทำดีประการใด จึงจะได้ชีวิตนิรันดร์ และการถวายมากเหมือนกับว่าได้บุญหรือความชอบมาก ( มก.12:41-44) พระเยซูได้เสด็จประทับตรงหน้าตู้เก็บเงินถวาย ทรงสังเกตประชาชนเอาเงินมาใส่ไว้ในตู้นั้น และคนมั่งมีหลายคนเอาเงินมากมาใส่ในที่นั้น 42มีหญิงม่ายคนหนึ่งเป็นคนจนเอาเหรียญทองแดงสองอัน มีค่าประมาณสลึงหนึ่งมาใส่ไว้ 43พระองค์จึงทรงเรียกเหล่าสาวกมาตรัสแก่เขาว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า หญิงม่ายจนคนนี้ได้ใส่ไว้ในตู้เก็บเงินถวายมากกว่าคนทั้งปวงที่ใส่ไว้นั้น 44เพราะว่าคนทั้งปวงนั้นได้เอาเงินเหลือใช้ของเขามาใส่ไว้ แต่ผู้หญิงนี้ขัดสนที่สุด ยังได้เอาเงินที่มีอยู่สำหรับเลี้ยงชีวิตของตนมาใส่จนหมด” ดังนั้นจึงเป็นเหตุให้หลายคนไม่ได้รับความรอดเพราเข้าใจผิด เช่น ยิวบางคนอวดอ้างว่าตนเองเป็นลูกหลานของอับราฮัม จึงได้สิทธิพิเศษและรวมทั้งการเข้าสู่แผ่นดินสวรรค์ด้วย ( ลก.3:7-9) ยอห์นจึงกล่าวแก่ประชาชนที่ออกมารับบัพติศมา(พิธีชำระ ใช้น้ำเป็นสัญลักษณ์ เล็งถึงการที่พระเจ้าทรงให้อภัยคนบาป) จากท่านว่า “เจ้าชาติงูร้าย ใครได้เตือนเจ้าให้หนีจากพระอาชญาซึ่งจะมาถึงนั้น 8เหตุฉะนั้น จงพิสูจน์การกลับใจของเจ้าด้วยผลที่เกิดขึ้น อย่านึกเหมาเอาในใจว่าตัวมีอับราฮัมเป็นบิดา เพราะเราบอกเจ้าทั้งหลายว่า พระเจ้าทรงฤทธิ์อาจจะให้บุตรเกิดขึ้นกับอับราฮัม จากก้อนหินเหล่านี้ได้ 9บัดนี้ขวานวางไว้ที่โคนต้นไม้แล้ว และทุกต้นที่ไม่เกิดผลดีจะต้องตัดทิ้งแล้วโยนทิ้งในกองไฟ”
ดังนั้นจึงเป็นกับดักที่มารซาตานใช้ได้ผลเป็นอย่างดี และที่สำคัญที่สุดที่พวกยิวอวดอ้างมาก คือ การประพฤติตามบัญญัติสิบประการของโมเสสและพิธีเข้าสุหนัต ( กิจการ 15:1) มีบางคนลงมาจากแคว้นยูเดียได้สั่งสอนพวกพี่น้องว่า ถ้าไม่เข้าสุหนัตตามจารีตของโมเสส จะรอดไม่ได้ แต่เปโตรบอกอย่างชัดเจนว่าเรารอดได้โดยพระคุณเหมือนกัน ( กจ.15:8-11)
6ฝ่ายอัครทูตกับผู้ปกครองทั้งหลายจึงได้ประชุมปรึกษากันในเรื่องนั้น 7เมื่อโต้แย้งกันมากแล้ว เปโตรจึงยืนขึ้นกล่าวว่า “พี่น้องเอ๋ย ท่านทั้งหลายทราบอยู่ว่า เมื่อแรกเริ่มนั้น พระเจ้าได้ทรงเลือกข้าพเจ้าเองจากพวกท่านทั้งหลาย ให้เป็นผู้ประกาศข่าวประเสริฐให้คนต่างชาติฟังและเชื่อ 8พระเจ้าผู้ทรงทราบจิตใจมนุษย์ได้ทรงรับรองคนต่างชาติ และทรงประทานพระวิญญาณบริสุทธิ์ แก่เขาเหมือนได้ทรงประทานแก่พวกเรา 9พระองค์ไม่ทรงถือเราถือเขา แต่ทรงชำระใจเขาให้บริสุทธิ์โดยความเชื่อ 10ถ้าอย่างนั้นทำไมท่านทั้งหลายจึงทดลองพระเจ้า โดยวางแอกบนคอของพวกสาวก ซึ่งบรรพบุรุษของเรา หรือตัวเราเองก็ดีแบกไม่ไหว 11แต่เราเชื่อว่า เราเองก็รอดโดยพระคุณของพระเยซูคริสตเจ้าเหมือนอย่างเขา”


สุดท้ายเราได้เห็นบทเรียนที่สำคัญเกี่ยวกับความรอดของเราเองเป็นส่วนตัว เราเลือกได้ กำหนดได้
โดยเห็นภาพชีวิตของลาซารัส กับเศรษฐี ที่คนหนึ่งเชื่อ คนหนึ่งไม่เชื่อ คนหนึ่งเชื่อ แต่คนหนึ่งไม่รับเชื่อ
คนหนึ่งให้ความสำคัญมากกับชีวิตหลังความตายและความรอด แต่อีกคนหนึ่ง ไม่สนใจใยดี
แต่สุดท้าย เราหนีสัจจะธรรมความจริงไม่ได้ หนีไม่พ้น คือ มีชีวิตหลังความตาย และมีการพิพากษาเกิดขึ้นจริง และ นรกมีจริง สวรรค์มีจริง และหมดโอกาส ไม่มีโอกาส อีกแล้ว
/// แต่เราเห็นท่านเศรษฐีนั้น คิดถึงคนที่ยังอยู่จึงยากขอโอกาส เพราะ คนที่รวยและคนที่คิดว่าตนเองทำดีพอสมควรแล้ว เป็นคนที่เชื่อยาก กลับใจยาก ไม่สนใจชีวิตหลังตาย เลยอ้อนวอนขอให้ลาซารัสเป็นขึ้นจากความตายไปบอก พวกญาติพี่น้องคงต้องกลับใจเชื่อเป็นแน่แท้ แต่อับราฮัมตอบว่า เขามีโมเสสและผู้เผยพระวจนะอยู่แล้ว ถ้าเขาจะเชื่อก็เชื่อถ้าเขาไม่เชื่อยังไงก็ไม่เชื่อ คือ พระเจ้าไม่บังคับให้เชื่อ และถ้าเราจะดู แม้ราซารัสน้องชายของนางมารีย์ฟื้นจากความตายเขาก็ไม่เชื่อ แม้พระเยซูฟื้นจากความตายเขาก็ไม่เชื่อ

/// ท่านเศรษฐีหนุ่ม เป็นคนคนที่ตนเองรักเมื่อหมดโอกาส แต่ เราทุกคนยังมีโอกาสบอกเขา ด้วยปาก ด้วยตัวของเราเอง จึงทำ จงรีบ จงอย่าชะล่าใจ จงอย่าละเลย จงอย่าอ่อนระอาใจ จงอย่าท้อถอยแม้เขายังไม่เชื่อ

/// วันนี้สำหรับคนที่ยังไม่เชื่อ ยังไม่รอด ยังไม่แน่ใจ ยังไม่มั่นใจในความรอด ต้องมั่นใจเดี๋ยวนี้

สรุป.........บทเรียนจากชีวิตของเศรษฐีกับลาซารัส ไม่ใช่การขู่หรือเขียนเสือให้วัวกลัว
พระเยซูเป็นพระเจ้า ทรงตรัสเอง ไม่โกหก เพราะพระเจ้าโกหกไม่ได้ จงเลือกให้เป็น เลือกให้ถูก
/// ถ้าไม่มีพระเจ้าจริงๆ ก็ไม่เสียหาย เสมอกัน แต่ถ้ามี และมีจริงๆ คนเสียเปรียบ คือ เศรษฐี

1. เรามีชีวิตฝ่ายร่างกายเหมือนกัน
2. เราต้องพบกับความตายเหมือนกัน
3. เราต้องพบกับชีวิตหลังตายเหมือนกัน
//// แต่ผลของความเชื่อการเลือกและตัดสินใจของเราวันนี้ จะเป็นตัวกำหนด
ข้าพเจ้าหวังว่า ท่านจะเลือกเป็น และ กล้าที่จะเลือก และ ท่านจะขอบคุณที่ได้ตัดสินใจเลือกพระเยซู

How Good Christians Sometimes Do the Devil's Work

How Good Christians Sometimes Do the Devil's Work‏
From:
Ray Pritchard (ray@keepbelieving.com)
Sent:
Monday, March 23, 2009 6:39:18 AM
To:
somchitbrid@hotmail.com















Sunday, March 22, 2009Greetings from Tupelo at the end of a beautiful Sunday. On Thursday we leave for our trip to the Philippines. Earlier this evening I figured out that it will take us 27 hours to get from Tupelo to Manila. We fly from Tupelo to Memphis to Detroit to Tokyo and then to Manila. The next day we fly to Davao City in the southern Philippines. I have just posted some day-by-day prayer requests for our trip. I hope you’ll take time to read those requests and then pray as God brings us to mind. We’re very happy that Derek Taylor, the KBM webmaster, will be joining us on this trip. He plans to post video updates (daily if possible) on the KBM weblog. We’ll meet Derek in Detroit and then fly together to Manila and then on to Davao City. This week’s podcast is called Sound the Trumpet! Jesus is Coming Again. We’ve got a lot of things happening on the website, including the Lenten blog series and the brand-new FAQs section. And you can stay in touch with us via Facebook and Twitter.Thanks again for your faithful support of this ministry. You can give by mail or via our online giving option.You can find my daily weblog with the latest personal news, updates on Dudley and Gary, links to interesting articles, commentary on current events, travelogue and biking updates (296 miles YTD) at Keep Believing and Crosswalk. That's the news from our corner of the world where we're excited going to the Philippines. I hope you have a wonderful week.Ray Pritchard-----------------------------------Keep Believing MinistriesTupelo, MississippiMarch 22, 2009
How Good Christians Sometimes Do the Devil’s WorkMatthew 16:21-23
“From that time on Jesus began to explain to his disciples that he must go to Jerusalem and suffer many things at the hands of the elders, chief priests and teachers of the law, and that he must be killed and on the third day be raised to life. Peter took him aside and began to rebuke him. ‘Never, Lord!’ he said. ‘This shall never happen to you!’ Jesus turned and said to Peter, ‘Get behind me, Satan! You are a stumbling block to me; you do not have in mind the things of God, but the things of men’" (Matthew 16:21-23).Everything about this story seems strange. First Peter rebukes Jesus, and then Jesus rebukes Peter. This is some of the harshest language Jesus ever used. Though he used more colorful language when he excoriated the Pharisees (Matthew 23), he never called them “Satan.” For that matter, even though the Bible says that Satan entered Judas (John 13:27), Jesus never called him “Satan.” Peter remains the only person Jesus ever called “Satan.” The timing makes this whole story even more peculiar. In the preceding verses Peter has just uttered a magnificent statement of faith: “You are the Christ, the Son of the living God” (v. 16). Jesus responded with high praise of his own:
--You are blessed (v. 17). --You didn’t learn this from man but from God (v. 17).--Upon this rock I will build my church (v. 18).--I give you the keys of the kingdom (vv. 19-20).
From that high point Jesus begins to unveil the future to them (v. 21):
--He must go to Jerusalem.--He must suffer many things at the hands of the Jewish leaders.--He must be killed.--He must be raised on the third day.
Our problem stems mostly from the fact that all of this is old news to us. If you have been a Christian for any period of time, you know the story of Good Friday and Easter. And even if you aren’t a Christian, you probably know the general outline. So no matter how we read this story, it’s not “new news” to us. We’ve heard it all before. And therein lies the problem. The disciples were hearing this for the very first time. And the thought of their Master being killed in Jerusalem simply staggered them. They had no categories for it. No way to think about it. He told them the bad news and they couldn’t handle it. Evidently they didn’t even hear the part about rising from the dead.They had no category for that either. In Mark’s parallel account (Mark 8:31-33), he adds that Jesus spoke “plainly” about the future, meaning he didn’t pull any punches, didn’t sugarcoat it, didn’t say, “Well, there might be a little trouble in Jerusalem.” Nothing like that. None of it made sense. So Peter did what we generally do when we think someone we love is talking “crazy talk.” He pulled Jesus aside so he could set him straight. "Never, Lord!" he said. "This shall never happen to you!"Twice he told Jesus “never.” It’s as if he thinks Jesus has momentarily lost his mind. I think he means, “Lord, don’t worry about it. There are twelve of us. We’ll keep you safe. They’ll have to go through us to get to you.” But you can’t get around it. He “rebuked” the Son of God. This is not a good move for an aspiring disciple of Christ. Why did he do it?So we pause to ask our first question. Why did he do it? What was Peter thinking when he pulled Jesus aside and rebuked him?First, he did it because he loved Jesus and wanted to spare him the pain of crucifixion. Surely this must be counted as a noble if misguided emotion. Second, he didn’t understand God’s plan. Peter’s view of Jesus as the “Christ, the Son of the living God” did not include the shame and horror of public crucifixion. Here is the paradox of Peter at this point. Just seconds earlier he had made one of the most profound declarations anyone has ever made. But in his mind he had no category for the “Suffering Servant” or the “Crucified Son of God.” He simply could not grasp how someone as good and holy and pure and righteous as Jesus, the promised Messiah of Israel, would suffer and die like a common criminal. Third, he thought he knew God’s will better than Jesus. At this point he stands in direct opposition to God’s plan to bring salvation to the world. We must not water this down. The text says that he “rebuked” Jesus. That doesn’t make any sense. You don’t go around rebuking the Son of God. In the Old Testament people got killed for that sort of irreverence. Fourth, he wanted a kingdom without a cross. And who could blame him? We can barely understand what crucifixion meant to the Jews in the first century. It was the ultimate instrument of public torture. Perhaps lynching would be the closest modern equivalent. Today we wear bright, shiny crosses to remember Jesus’ death. No Jew would have understood such a thing. To them the cross meant brutal, public, bloody, painful, agonizing, shameful death. If we want a modern counterpart, we should hang a picture of a gas chamber at Auschwitz in front of our sanctuary. Or put a noose there. Or an electric chair with a man dying in agony—his face covered, smoke coming from his head. The very thought sickens us. But that’s what the cross meant for Jesus. No wonder Peter rebuked him. And then Jesus rebuked Peter but with one difference. Jesus rebuked him publicly. Mark makes it clear that Jesus looked at all the disciples when he said to Peter, “Get behind me, Satan!” First he calls him the “rock.”Seconds later he calls him Satan.Why Did Jesus Call Him Satan?That leads to our second question. Why did Jesus use such strong language? Why did he call Peter “Satan”?First, Peter was guilty of false intimacy and ignorant presumption. We must not miss the context. After the wonderful things that Jesus said to Peter, I imagine it must have gone to his head. Perhaps he was “feeling his oats” a little bit. After all, if he is the “rock” and has the “keys to the kingdom” (notwithstanding that the keys were given to all the apostles, not just to Peter, and they ultimately belong to the whole church), surely he has the right to take Jesus aside and do a bit of “iron sharpens iron,” one man helping another, that sort of thing. But he was wholly out of line in what he did.Second, Jesus knew that Satan stood behind Peter’s well-meaning but misguided words. Satan’s plan for Jesus always avoided the cross. In the wilderness he had taken Jesus to a high mountain, offering him all the kingdoms of the world if only he (Jesus) would bow down and worship him (Satan). It was a seductive temptation. “Jesus, why go through the pain and shame of the cross? Worship me and I’ll give you all the kingdoms of the world.” Even though Peter was not conscious of being used by Satan, he was truly doing his work by attempting to keep Jesus from going to the cross.Third, Jesus knew he must go to the cross in order to provide salvation for the world. That’s why Jesus used the word “must.” He “must” go to Jerusalem where he “must” suffer and “must” die and “must” rise from the dead. Nothing would happen by chance. Ever the fierce hatred of the Jewish leaders fulfilled God’s eternal plan. Nothing was contingent in the mind of God about the death of his Son. That’s why the Bible speaks of him as a lamb slain before the foundation of the world (Revelation 13:8). Eugene Peterson catches the sense of Jesus’ answer this way: “But Jesus didn't swerve. ‘Peter, get out of my way. Satan, get lost. You have no idea how God works.’" That’s a good way to put it because Peter at that point had no idea how God works. To Peter the cross was evidence of failure. To Jesus the cross was the purpose for which he came to earth.To Peter the cross meant that Jesus had been defeated.To Jesus the cross was the means by which Satan was defeated.To Peter the cross meant that evil had won the day.To Jesus the cross was the path to final victory over sin.To Peter the cross meant that Jesus was gone forever.To Jesus the cross led to the empty tomb.To Peter the cross was a badge of shame.To Jesus the cross brought salvation to the world. To Peter the cross meant they had no message to preach.To Jesus the cross became the message they would preach to the nations.To Peter the cross made no sense.To Jesus the cross displayed the wisdom of God.So greatly did Peter and Jesus differ at this point that Jesus could say “Get behind me, Satan!” When he said, “You have become a stumbling block to me,” he used a word for an animal trap that was triggered by means of a stick. When the animal brushed that “death stick,” the trap closed on him. Jesus knew that Peter’s well-meaning words were like a “death stick” to God’s plan of salvation. What Should We Learn From This?One final question calls for our attention. What should we make of this episode? What does it say to us today? Let me suggest a few things for our consideration.First, good men sometimes do the devil’s work. Peter was most certainly a good man. His foolish words here cannot cancel his brave statement of faith a few seconds earlier. What a man Peter was! If he was the first to climb the summit of Christ’s Messiahship, he is also the first to fall off the cliff. Though Peter was undeniably right in what he said earlier, he was just as wrong here. So let us learn something about the danger of spiritual presumption. Second, our victories and defeats often come back to back. It is not hard to see why it should be this way. Victories naturally tend to build our confidence. When Peter heard the wonderful things said to him, did it go to his head? I think it probably did. And just as quickly as he rose, so quickly did he fall. And it was his rising that led to his falling. So it will be for all the sons and daughters of Adam. We will be like Elijah winning some great victory on Mount Carmel only to run in fear from Jezebel the next day. And there is always a Jezebel! Satan has lots of Jezebels, lots of traps, lots of “death sticks” to put in our path, and because he is smart, Satan knows that the best time to trap us often comes after some great victory. While we celebrate, our defenses are down, our emotions take over, our guard lowers, and we do things and say things that we later regret.Third, our closest friends may sometimes become our worst enemies. In this case Peter’s loyalty was not in question. What he said was foolish and wrong and reflected wrong thinking, but down deep he truly loved the Lord. That’s what makes this so tricky. We may find that our loved ones unwittingly become dupes of Satan, tools he uses to get us sidetracked spiritually. In fact I daresay that this sort of temptation would more likely come from a husband, a wife, a co-worker, a close friend, a parent, a child, a close relative, or a friend we’ve known forever. In their attempt to “protect” us from what they perceive as danger, they may be Satan’s tools to keep us from doing God’s will.Our Friends May be a “Death Stick”Our close friends sometimes will not understand God’s call on our lives. And in their attempts to dissuade us, they may end up doing the devil’s work. That does not mean we shouldn’t listen to the cautions and honest questions of our loved ones. Sometimes they sense something we have missed. But other times they may be a “death stick” to our attempts to serve the Lord. Consider the young person who senses God’s call the mission field. Such a call is not likely to be well received in every quarter. Some will say, “We have plenty of lost people here in America.” Or “You can make more money and help send more missionaries if you stay home.” Or “I don’t want my grandchildren to grow up in Somalia.” Or “You’re throwing away a good education if you go overseas.” Consider the husband who wants to give more to the Lord’s work this year. But we are in such an economic crisis that giving more seems foolish and even dangerous. A wife may say, “We need all the money we make to pay our bills.” What is the husband to do then? Or a woman in her early 40s may sense God’s call to leave the business world to serve the Lord in a ministry position that pays her a fraction of what she is making now. Her friends think she is nuts. Is she? When we set out to serve the Lord, we can always think of a thousand reasons why we shouldn’t. Or why we should play it safe or take it easy or not be too extreme. If we don’t think of those excuses, our friends will likely think of them for us. And unwittingly our friends may become tools of Satan. Or we may be the same for them. It is so easy to go down, to take the road of least resistance. It is so hard to go up, to take the road that leads to the cross.Not many people will cheer us when we take that road.To return to the story for a moment, how striking that the “rock” should become a “stumbling block” so quickly. As it was for Peter, so it will be for all of us. Our strengths and our weaknesses lie side by side. Often they seem to be interconnected. Sometimes they seem to be welded together. So quickly we rise.So quickly we fall.As I studied this passage, it occurred to me that in some ways this was a greater sin than Peter’s denial. Though it is his denial that we remember and not this occasion, this is the only time Jesus called Peter “Satan.” At the denial Peter hurt himself and he hurt the cause of Christ generally.But here Peter directly (though unwittingly) attacked God’s plan of salvation.Satan did everything he could to keep Christ from the cross.He does everything he can to keep us from taking up the cross.“The Cannibals!”In 1839 two men from the London Missionary Society landed in the New Hebrides, a chain of eighty islands in the South Pacific. Those two missionaries were killed and eaten by cannibals in November of that year. Eventually other missionaries came and the gospel began to take root on some of the islands. Nineteen years later a young man named John Paton set sail for the New Hebrides. When he announced his desire to go, a Mr. Dickson exploded, "The cannibals! You will be eaten by cannibals!" But to this Paton responded:
Mr. Dickson, you are advanced in years now, and your own prospect is soon to be laid in the grave, there to be eaten by worms; I confess to you, that if I can but live and die serving and honoring the Lord Jesus, it will make no difference to me whether I am eaten by Cannibals or by worms; and in the Great Day my Resurrection body will rise as fair as yours in the likeness of our risen Redeemer.
Now that’s some good in-your-face spiritual moxie. It’s the spirit that animates the worldwide Christian movement. You can read more about John Paton in You Will be Eaten by Cannibals!
At this point we should ask some questions:Am I ashamed of the cross of Christ?Am I avoiding the cross myself?Am I blocking someone else from taking their cross?Do I demand that God’s plan make sense before I follow it?A story such as this should cause us all of to pause and think about ourselves, about how quickly we may do the devil’s work without even knowing it. If we live on the level of our emotions, we may find ourselves actually opposing Jesus. If we think that our understanding equals God’s will, we are bound to fall into many grievous errors. And if we think that the way of the cross is not for us, then we ought to ask ourselves if we have ever really trusted in Christ at all.Sometimes our problem boils down to the fact that we want something God doesn’t offer:A padded cross.A shiny cross.A comfortable cross.A cross we can wear under our clothes.A cross without any blood or pain.But that cross exists only in our mind. There is no way of salvation apart from the bloody cross of Jesus for it was on that cross that the wrath of God was satisfied, the price for sin was paid, and our guilt was removed. Oddly enough, Peter’s attempt to “rescue” Jesus would have doomed his own soul. Jesus had to die in order for Peter to be forgiven. The law of the cross is the law of the kingdom. Those who would enter heaven must go by way of the cross of Christ. Apart from him there is no hope, there is no heaven, there is no forgiveness, and there is no salvation. So it will ever be for the followers of Christ. He Never Made This Mistake AgainPeter was a good and great man, and I say that in full recognition of all his faults. We see the grace of God at work because though he falls again and again, he learns from his mistakes. Like most of us, he makes many mistakes, but he generally doesn’t make the same mistake twice. Later on he will stand on the Day of Pentecost in Acts 2, boldly preaching the gospel to some of the very people who crucified our Lord. There he will proclaim that Jesus was delivered up by “God’s set purpose and foreknowledge” and then by the hands of wicked men was put to death (v. 23). Three thousand men will be saved on that day. Peter came to see that the cross was absolutely necessary in God’s plan. So though he makes many other mistakes, he never makes this mistake again.Let me wrap up by noting how close heaven and hell are in the human heart. It’s just a short trip from one to the other. Peter is called blessed in verse 17 and Satan in verse 23. We can one moment be praising God and the next uttering some foolish, unkind, critical remark that would be better left unsaid. We can pray and swear. We can quote Scripture and gossip. We can testify for Jesus and then play the fool in almost the same breath. These things ought not to be, as James pointed out in his epistle, but there they are in all of us. We are all either climbing toward heaven by God’s grace or sliding toward hell on our own. Peter’s story reminds us that it is not one incident alone that makes a life. Though you fall again and again, it is the getting up that marks the true child of God.Aren’t you glad that Peter kept on getting up? I am!Aren’t you glad that Jesus kept on helping him up? I am!Peter was something of a mess, but then so are most of us. He was a shaky rock, a fragile stone, an imperfect disciple whom Christ formed into a rock that in the end could not be shaken. So that’s our hope too. Though we may do the devil’s work from time to time (and suffer for it), the mighty Christ comes to set us right again. Amen.
Forward this message to a friend
Please email us if you are having trouble accessing this email or if the formatting of this message looks incorrect. Let us know what email application you are using (e.g. Outlook, Gmail, Thunderbird, etc.) Also: Please send us a screenshot if you are able to.

© 2008 Keep Believing MinistriesDr. Ray PritchardAll Rights Reserved